Η λάθος ανάγνωση της οικονομίας
Η οικονομία ασκούσε πάντοτε μια ιδιαίτερη γοητεία σε όσους επιχειρούσαν να προσεγγίσουν την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα, λόγω της δυναμικής παρέμβασής της στην απρόσμενη όσο και ραγδαία μεταβολή των δεδομένων, επί των οποίων γινόταν η ‘ανάγνωση’.Ιδιαίτερα μάλιστα στις μέρες της μεγάλης κρίσης, που βιώνει ο πλανήτης τα δυο τελευταία χρόνια, η οικονομία έγινε αντικείμενο προσέγγισης, ανάλυσης και πρόγνωσης, από ειδικούς και μη. Κυρίως τους δεύτερους. Γι’ αυτό και η κατανόηση των οικονομικών μεγεθών, των παραμέτρων και των εξελίξεων, είναι δυσχερής, ημιτελής και με έμφαση στην υπερβολή της στιγμής.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το πώς προσεγγίζει η λεγόμενη διεθνής κοινότητα, όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα επί ημερών της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ή μάλλον, της Κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Πρωθυπουργός προσωπικά γίνεται δέκτης ευφήμου μνείας, για το πολιτικό του θάρρος να πάρει επώδυνα μέτρα, να μην λογαριάσει το κόστος της κοινωνικής έκρηξης, να έρθει σε σύγκρουση με τις κοινωνικές αξίες και την ιδεολογία του Κινήματος που ίδρυσε ο πατέρας του.
Οι ξένοι, που μέχρι πρότινος θεωρούσαν την Ελλάδα χρεωκοπημένη, δεν φείδονται θετικών σχολίων για τα παραπάνω. Ταυτόχρονα όμως, αποφεύγουν να ανοίξουν τη συζήτηση για τα υπόγεια ρεύματα της ‘προσαρμογής’. Για το γεγονός δηλαδή, ότι η ελληνική οικονομία βυθίζεται περαιτέρω σε ύφεση, μιας και τόσο η Κυβέρνηση Παπανδρέου όσο και η τρόικα, ‘διάβασαν’ λάθος την πραγματικότητα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν.
Οι εισπρακτικοί μηχανισμοί και οι δομές του κράτους, σε συνδυασμό με την ψυχοσύνθεση του μέσου Έλληνα, δεν επιτρέπουν την παγίωση στην αύξηση των εσόδων, μέσω καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος εξελίσσονται στη ‘μαύρη τρύπα’ της όλης προσπάθειας. Και προκειμένου να μην απειληθεί η καταβολή της επόμενης δόσης από τον μηχανισμό στήριξης, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι έρχονται πρόσθετοι φόροι. Και αυξήσεις στους ήδη υπάρχοντες.
Εξίσου μαθηματικά βέβαιο, είναι πως αυτή η εξέλιξη θα σηματοδοτήσειτο τέλος της πραγματικής οικονομίας στην Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις θα οδηγηθούν από το τέλμα στο οποίο βρίσκονται σήμερα στην… εξαϋλωση. Οι άνεργοι… θα κυκλοφορούν ανάμεσά μας, σε εκατοντάδες χιλιάδες πλέον, και η αγοραστική δύναμη που θα έπρεπε να συνδράμει στην ανάκαμψη της κατανάλωσης, θα συνιστά… σύντομο ανέκδοτο.
Η ευθύνη δεν ανήκει μονάχα στην Κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά και στους διαπιστωμένα αιθεροβάμονες Ευρωπαίους. Εκείνους δηλαδή που έχτισαν την δήθεν ισχυρή οικονομία της ευρωζώνης, με αμιγώς αμυντικογενή λογική: Να περιορίσουμε το έλλειμμα σε επίπεδα κάτω του 3%, αδιαφορώντας για τις ‘απώλειες πολέμου’, που στην προκειμένη περίπτωση είναι Ευρωπαίοι πολίτες οι οποίοι ανήκουν κατά πλειονότητα στη μεσαία τάξη. Την τόσο κρίσιμη μάζα για την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας.
Όταν λοιπόν ξέσπασε η κρίση, και, ακόμη περισσότερο, όταν η κρίση γιγαντώθηκε στην Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν ένα εύχρηστο ‘Plan B’’ για να το θέσουν σε εφαρμογή. Έτσι, περιορίστηκαν στο να ‘μαλώνουν’ τον δυστυχή Παπακωνσταντίνου, στα Συμβούλια Eurogroup.
Το ‘τέλος της οικονομίας’ στην Ελλάδα, φαντάζει ως το επικρατέστερο σενάριο που θα παιχθεί στις ζωές όλων μας, όταν θα αλλάζει η χρονιά. Και από το ‘εφιαλτικό’ 2010, θα περνάμε στο 2011, τότε που θεωρητικά θα επιστρέφουμε στις διεθνείς αγορές.
Το παιχνίδι χάθηκε ήδη για την Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Κι αν πολιτικά δεν είναι ευδιάκριτο το πότε θα πληρώσει τον λογαριασμό, στην οικονομία, άρα και σε επίπεδο κοινωνίας, η αποδόμηση έχει ήδη ξεκινήσει. Ποδαρικό στη νέα χρονιά με 1.000.000 ανέργους. Το φαντάζεστε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου